به اميد رحمتت، اي يگانه قدر آفرين...

خدايا!

تو را به سپاس همه خوبيهايت،

شكر گزارم...

تنها تويي كه پذيراي دل شكسته مني

و تنها در درگاه توست،

كه هماره به رويم باز است...

اي معبود بي نياز!

تو با گريه هاي شبانه ام،

و با نجواهاي دلم، آشنايي...

از تو مي خواهم

در اين شبهاي عزيز قدر،

اشتياق عبادت را در من جاودانه سازي

و تاج عزت و شكوه مقربانت را بر سرم نهي...

به اميد رحمتت، اي يگانه قدر آفرين!

ياريم كن تا دلم آسماني شود... 

معبودا!

مي خواهم خاك نشين آستان نگاهت شوم

و اعتراف كنم

كه چقدر حقيرم و بي مقدار…

در برابر بي نهايت قدرت تو!

خداي من!

مهرباني توست كه شرمسار كرده مرا...

و من آمده ام تا،

اميد ديدار مجدد حرم امنت را ملتمسانه بخواهم...

اي پناه امن!

و اي تنها اميدم!

در اين روزها و شبهاي بي تكرار،

ديدگان باراني ام را پذيرا باش...

و ياريم كن!

تا دلم، آسماني شود...

مرا به ضيافت آفتاب نگاهت برسان...

مهربانا!

مرا به ضيافت آفتاب نگاهت برسان

تا از تو سرشار شوم

و از هر آنچه غير توست خالي...

خداي من!

بر محمد و آل او درود و رحمت فرست

و ياريم فرما!

تا در ماه مهماني نور و عشق تو،

حقيقت عبادت و بندگي را دريابم...

و آنگونه كه شايسته خداوندي توست،

شكر و سپاس نعمتهايت بجاي آورم...

الهي!

اين بنده درمانده،

با تمام وجود تو را مي خواند...

پس،

هدايتش بفرما!

آنگونه كه بندگان حقيقت جويت را پذيرا هستي...

به حق رحمتت اي مهربان ترين مهربانان!