سرزمين نور
ستايش هاي بي ريايم را پذيرا باش...
اي آشناترين
با زمزمه عاشقان!
و اي مهربان
بنده نواز!
بر سجاده
سبز نياز مي نشينم
و با تو مي
گويم
حديث عشق و
بندگي را…
خداي خوب
من!
تو بزرگتر
از آني كه وصف شوي
و من،
حقيرتر از
آن، كه مدح و ثنايت گويم...
الهي!
ستايش هاي
بي ريايم را پذيرا باش
و رحمت خويش
را بر سجاده پر نيازم بباران!
باشد كه
مهمان لحظه هاي اجابتت شوم...
نويسنده: نورا | ۱۳۸٥/٩/٢٠ |
پيام هاي ديگران()
مرا به اجابتي سبز رهنمون
ساز...
اي پناه بي پناهان!
و اي تكيه گاه شانه هاي
لرزان و نااميد!
تو را با هرچه عشق مي خوانم
و باران اشك نيازم را نثار
مقام كبرياييت مي كنم...
و مي ستايمت
آنگونه كه سزاوار توست...
خدايا!
من تنها با تو مي گويم
و تنها از تو مي خواهم...
پس،
مرا به اجابتي سبز رهنمون
ساز
و از عشق و عبادت و اطاعتت،
سرشار...
نويسنده: نورا | ۱۳۸٥/٩/۱۳ |
پيام هاي ديگران()